Schumacher houdt stand en wint in Imola

Ferrari coureur Michael Schumacher heeft zondag de Grand Prix van San Marino gewonnen. De voormalig wereldkampioen boekte de in totaal 85ste zege in zijn carrière, maar moest hard werken om zich de aandringende Fernando Alonso van het lijf te houden. De race ging van start onder een stralende hemel en ook na de start leek er nog geen vuiltje aan de lucht, aangezien ondanks wat geduw en getrek alle 22 coureurs ongeschonden de eerste chicane door kwamen. De rust bleek echter van korte duur: een bocht verderop was het de Japanner Yuji Ide die niemand minder dan Christijan Abers in een koprol tikte. De Nederlander had geluk dat hij na het vervaarlijk uitziende ongeluk ongedeerd uit het wrak van zijn Midland MF1 Toyota kon stappen. Het was op zijn zachtst gezegd een niet erg gelukkige actie van de Super Aguri coureur, die toch al onder druk stond vanwege zijn gebrek aan snelheid in verhouding tot team– en landgenoot Takuma Sato. Albers zelf zei terecht: “De start is het enige wat die jongens hebben, en ze nemen daarom veel te veel risico.”

Na een korte safety car-fase werd de race voortgezet. Vrijwel onmiddellijk onstond er een kopgroep bestaande uit Michael Schumacher, Jenson Button, Felipe Massa en Fernando Alonso. Schumacher nam direct twee seconden afstand van zijn achtervolger, maar was vervolgens niet bij machte die voorsprong naar believen uit te bouwen.

De chicanes van het circuit van Imola waren Vitantonio Liuzzi ondertussen duidelijk niet avontuurlijk genoeg meer en hij besloot tot een uitstapje. De Italiaan verloor in de Variante Alta de controle over zijn Scuderia Toro Rosso en had geluk dat hij zijn weg kon vervolgen. Een goede klassering bij zijn thuisrace zat er echter niet meer in. Een andere Italiaan, Jarno Trulli, moest vrij snel opgeven, mogelijk als gevolg van schade die hij in de eerste bocht had opgelopen.

Vooraan kon Button Schumacher redelijk bijbenen, maar het gehele Honda team was feitelijk gezien toen Rubens Barrichello de eerste serie pitstops opende, een ronde later gevolgd door teamgenoot Button. De Braziliaan was daarna nooit meer een factor, terwijl Jenson Button er nog in slaagde na zijn pitstop voor de Ferrari van Felipe Massa terug op de baan te komen. Eens te meer echter was een goed resultaat in de kwalificatie geen accurate weerspiegeling van de prestaties van de Honda, en met name Button zal zich misschien toch eens af beginnen te vragen of hij er wel goed aan heeft gedaan zijn lot aan het Japanse team te verbinden.

McLaren coureur Kimi Raikkonen kwam in ronde 22 binnen voor banden en brandstof, terwijl teamgenoot Juan Pablo Montoya zich een ronde later meldde bij zijn team. Eerder overigens dan Alonso, Giancarlo Fisichella en Nico Rosberg. Een en ander deed wederom afbreuk aan de geloofwaardigheid van teambaas Ron Dennis, die na afloop van de kwalificatie nog had voorspeld dat zijn coureurs met meer benzine onderweg waren geweest en zijn team er dus goed voor stond. In Imola was daar in ieder geval niet veel van te merken. Vorig jaar maakte McLaren hier een grote stap en domineerde Kimi Raikkonen tot zijn uitvallen de race. Vanaf dat moment was de McLaren Mercedes bij de meeste Grands Prix de te kloppen wagen. Dit jaar staat nog maar te bezien of een dergelijke verbetering er in zit voor het Britse team.

Vooral omdat directe concurrent Renault duidelijk niet stil zit. De grootste winnaar na de eerste serie pitstops was regerend wereldkampioen Fernando Alonso. De Spanjaard kon door langer door te rijden tijd goedmaken op zijn naaste concurrenten, en lag na zijn eigen pitstop op de 2de positie, met alleen Schumacher nog voor zich. De Spanjaard begon nu pas echt gas te geven: ruim een seconde per ronde sneller was hij vanaf dat moment, en de voorsprong die Schumacher met moeite had opgebouwd verdween als sneeuw voor de zon. De Duitser moest machteloos toezien en kwam onder zware druk van de Renault coureur.

Op dit punt was er drama in de pitstraat: Jenson Button kreeg van zijn ‘lollipop-man’ ten onrechte het sein om weg te rijden en vernielde bijkans de gehele Honda-tankinstallatie. Als door een wonder brak er geen brand uit, maar het oponthoud en het feit dat zijn auto niet voldoende brandstof had meegekregen wierpen de Engelsman nog verder terug. Weer geen eerste overwinning dus.

Terug aan de kop van het veld was de snelheid van Fernando Alonso nu echt alarmerend te noemen voor Michael Schumacher. De situatie deed denken aan die van vorig jaar, toen de Spanjaard de veel snellere Schumacher in de slotfase achter zich wist te houden door zijn auto slim te positioneren en gebruik te maken van de superieure tractie van zijn Renault. Schumacher kwam ook niet meer in de buurt van de tijden die hij eerder in de race nog met gemak leek te kunnen rijden, en dit gaf diverse achtervolgers de kans dichterbij te komen. Dit was Renault duidelijk niet ontgaan: men leek genoeg te hebben van het oponthoud en riep Alonso binnen voor zijn tweede en laatste stop. Bij Ferrari reageerde men direct: Schumacher draaide nog 1 opeens opvallend snelle ronde en kwam daarna meteen binnen voor zijn eigen stop, zonder daarbij de leiding te verliezen.

Vanaf dat moment leek de race gereden: zoals de race van vorig jaar al had aangetoond is het bijzonder moeilijk inhalen op het circuit van Imola zo lang er geen fouten worden gemaakt. Schumacher maakte niet de geringste en ofschoon Alonso in de slotfase bleef aandringen had Schumacher inmiddels meer dan genoeg oefening in het breed maken van zijn Ferrari. In de eindfase maakte Alonso bovendien nog een fout: hij kwam te wijd uit de bocht vlak voor Tosa in een uiterste poging zich te positioneren voor een inhaalmanoeuvre in de haarspeldbocht. Daardoor kon Schumacher de laatste drie ronden relatief ontspannen uitrijden.

Achter dit tweetal legde de Colombiaan Juan Pablo Montoya beslag op de laatste podiumplaats. Ook de overige gevechten, waaronder die tussen Massa (4de) en Raikkonen (5de), en Button (7de) en Fisichella (8ste) zagen geen positiewisseling meer. Mark Webber reed met een zware Williams onopvallend maar desalniettemin verdienstelijk naar een 6de plaats na een sterke race.