6
De 24 uur van Le Mans is gewonnen door de Toyota #7 van Kamui Kobayashi, Nyck de Vries en Mike Conway. Na een hele dag racen wisten ze het hoofd koel te houden na een slotfase vol met spanning waarin de onderlinge verschillen klein waren.
Om stipt 16:00 op zaterdagmiddag zwaaide wielrenlegende Mark Cavendish met de startvlag op het circuit van Le Mans. Alle ogen waren direct gericht op het goedgevulde Hypercar-veld, waar voormalig F1-coureur Kevin Magnussen in de BMW #15 vanaf pole position vertrok. De Deen rijdt altijd met het mes tussen de tanden, maar verloor bij de start direct de nodige posities.
Waarom de Le Mans-droom van Verstappen realistisch is
Al voor de eerste bocht passeerde Will Stevens in de goudkleurige Cadillac #12 de BMW, waarna hij ook werd ingehaald door de zusterauto #20 die op dat moment werd bestuurd door Rene Rast. De Duitser deelde zijn BMW met Sheldon van der Linde én Nederlander Robin Frijns. Ze waren één van de smaakmakers van de openingsfase en ze hadden de koppositie op meerdere momenten in handen.
Tactiek van Toyota
Bij het team van Toyota hadden ze op donderdag een mindere kwalificatie gehad. Dat betekende echter niet dat ze kansloos voor de zege waren, want ze hadden voor de openingsfase een alternatieve strategie bedacht. Met beide auto's doken ze op andere momenten naar binnen dan de rest van het veld, waardoor zowel de #8 van Sébastien Buemi, Brendon Hartley en Ryo Hirakawa als de #7 van Mike Conway, Kamui Kobayashi én Nyck de Vries al snel naar voren kwamen.
Bij Ferrari, wat in de afgelopen drie jaar wist te winnen, ging het niet makkelijk in de openingsfase. Ze hadden simpelweg de snelheid niet, maar dat betekende niet dat ze zomaar gingen opgeven. Ze vochten een aantal extreme duels uit, en raakten een aantal LMP2'S.
Drama voor Verschoor
In de LMP2-klasse was de Nederlander Richard Verschoor één van de favorieten voor de zege. Samen met zijn teamgenoten Doriane Pin en Julien Andlauer bestuurde hij de #30 Duquine, en ze reden lange tijd op de koppositie. Op zondagochtend werden ze echter getroffen door een probleem, waardoor ze op dramatische wijze uitvielen.
Strijd krijgt vorm
Toen de avond begon te vallen op Le Mans wisten ook de Cadillacs zich te mengen in de strijd om de zege. Ook de #38 van Jack Aitken, Earl Bamber en Sébastien Bourdais meldde zich ook van voren, en langzaam maar zeker schoof iedereen naar het randje van de stoel. Er waren tot op dat moment weinig incidenten geweest, dus de race leek vooral uit te draaien op een tactisch steekspel.
In de avonduren leek de race uit te draaien op een gevecht tussen de Toyota #8, de BMW #20 en de twee Cadillacs van Jota. Voor de vanaf de pole position gestarte BMW #15 was de race al uitgedraaid op een teleurstelling, want na een touché met een achterblijver liep de achterband van de velg en waren er nog veel meer problemen.
Chaos in het donker
Bij het vallen van de nacht kwam er voor het eerst een Safety Car de baan op. Overal en nergens waren er incidenten, en dat resulteerde in veel chaos. Er werd grind de baan opgeschoten en de crash tussen een Ferrari en een Ford Mustang in de LMGT3-klasse, deed de wedstrijdleiding besluiten in te grijpen. Het zorgde ervoor dat het hele veld weer bij elkaar kwam, en dat de strijd om de zege weer openlag.
In de nacht bleef het spannend, en werd de Cadillac #38 getroffen door grote problemen. De auto zocht meerdere keren de pits op, en Jota besloot op te geven. Het was een enorme teleurstelling voor Aitken, Bamber en Bourdais.
Zware crash in de ochtend
In de ochtenduren ging de strijd om de zege gewoon verder, maar alles werd daarna weer opengegooid door een incident in de eerste Mulsanne-chicane. Ayhancan Güven had een probleem met zijn Porsche, waardoor hij hard in de bandenstapel vloog. Hij kon weinig aan het incident doen, en veroorzaakte een Safety Car-fase.
Oranje boven
Het veld schoof hierdoor weer in elkaar, terwijl de vangrails werden gerepareerd. Na de lange Safety Car-fase zat Frijns achter het stuur van de leidende BMW #20, maar vlak achter hem reed de Cadillac #12 die op dat moment werd bestuurd door Norman Nato. De twee coureurs bleven elkaar opjagen, maar ze moesten ook naar achteren kijken.
Daar was Kamui Kobayashi bezig met een flinke opmars in de Toyota #7, en hij wist het gat zelfs dicht te rijden. In de slotfase van de race kwam de Toyota #7 aan kop te liggen, en kreeg De Vries de kans om te laten zien wat hij in huis had. Dat deed hij, want ze wisten de leiding te behouden in de slotfase. Het was aan Kobayashi om de race over de klein te slepen.
De Japanner hield het hoofd koel, en sleepte de zege binnen. Voor De Vries was het een historische race, na Gijs van Lennep en Jan Lammers is hij pas de derde Nederlandse winnaar. Ook in de LMGT3-klasse was er Nederlands succes, en wist Nicky Catsburg te winnen.
Grand Prix van Spanje
I. Hadjar
A. Antonelli
C. Leclerc
4 leden hebben dit team als favoriet
Bertrand Gachot
Posts: 861
Echt top, het was genieten! Goed gedaan Nyck en Robin! Sowieso een supermooie editie gezien van deze 24 uur.