Als straks het Formule 1 circus weer op Imola neerstrijkt zullen bij velen de herinneringen teruggaan naar dat inktzwarte weekend, nu alweer bijna tien jaar geleden. Voor de iets oudere fans een verschrikkelijk weekend, dat nog vers in het geheugen ligt. Voor een wat jongere generatie misschien wel iets ongrijpbaars, een onbegrijpelijke mythe inmiddels.
In vele autosportbladen, in cafés en op verjaardagen zullen de discussies ongetwijfeld weer losbranden: wie is/was de beste coureur aller tijden? Senna of Schumacher? Of moet je verder teruggaan? Terug naar de jaren '50, toen het WK zijn oorsprong vond? Je kunt Fangio toch niet zomaar vergeten? Of ga je nog verder terug? Tot voor de 2e Wereldoorlog? Nuvolari?
En welke criteria gebruik je? Het aantal malen dat een coureur wereldkampioen is geworden? Dan is de uitkomst simpel, Schumacher natuurlijk. Zes titels inmiddels en de zevende lijkt alleen nog maar een kwestie van tijd. Worden het er straks misschien 8, 9, of zelfs 10? Maar...was Schumacher in wel 1994 kampioen geworden als Senna niet was verongelukt? Niemand zal ooit het antwoord kunnen geven. En telt Stirling Moss dan opeens niet meer mee? Nooit wereldkampioen geweest. Maar wel 16 Grote Prijzen gewonnen... 11 meer dan Keke Rosberg, de wereldkampioen van 1982. En Nuvolari? In diens tijd bestond er nog niet eens een wereldkampioenschap. En welke titel weegt zwaarder? Eentje die je met een straatlengte voorsprong behaalt of juist met een half punt verschil?
Met het aantal overwinningen kom je ook niet verder... Fangio 'maar' 24 en Schumacher al 73. Maar ja, Fangio behaalde ze in 51 wedstrijden en bij Schumacher staat de teller al op 198. Zegt het percentage overwinningen ten opzichtte van het aantal gereden wedstrijden dan iets? Misschien, maar wie waren de tegenstanders in die periode? Is de tegenstand die de Duitser nu ondervindt sterker dan die van de Argentijn destijds? Wie had het superieure materieel? Is de Ferrari van 2004 net zo overheersend als de Alfa Romeos in 1950 en 1951? De Mercedes-Benz uit 1954 en 1955 dominanter dan de Benetton uit 1994 en 1995? En hoe zou het Schumacher vergaan zijn in een Maserati 250F? Zonder traction-controll, zonder computers? Of Fangio in een Ferrari F2003-GA? Senna in een Lotus 25?
Altijd is er weer dat woordje als... Hoeveel titels zou Senna nog behaald hebben als...? Wat zou Gilles Villeneuve allemaal gewonnen hebben als Ferrari in zijn tijd de dominantie van nu zou hebben? En een man als Stefan Belloff dan? Iedere Senna-fan praat nog over de beroemde regenwedstrijd in Monaco van 1984. Hoe Senna in zijn Toleman per ronde een aantal seconden inliep op de leidende Prost, die uiteindelijk won omdat de wedstrijd voortijdig werd afgevlagd. Maar wie weet nog dat Bellof, op de derde plaats liggend en gestart vanaf de laatste startrij, nog veel sneller naar Senna en Prost reed op dat moment? Als die wedstrijd nu eens in zijn geheel was uitgereden?
Kun je coureurs uit twee verschillende tijdperken überhaupt wel met elkaar vergelijken? Kun je Sennas eerste ronde op het kletsnatte Donington in 1993 vergelijken met Fangios inhaalrit op de oude Nurburgring in 1957? En zet een racewagen van voor de 2e Wereldoorlog eens naast een exemplaar van heden? Een klein kind ziet het verschil! De veiligheid en techniek van de Formule 1 zijn oneindig verbeterd in al die jaren, maar is de moed of het talent dat nodig is om een racewagen te besturen daardoor minder? Of juist meer? Kun je de fitheid van twee coureurs met elkaar vergelijken? De mentale druk waaronder ze staan?
Zo zijn nog honderden, misschien wel duizenden vragen te stellen. Misschien is het wel onmogelijk om twee coureurs met elkaar te vergelijken. Zelfs als ze in dezelfde race rijden. Het blijft een mechanische sport uiteindelijk. Zet Schumacher eens in een Minardi en Baumgartner in een Ferrari. Wie voorspelt het resultaat?
De discussies zullen wel altijd doorgaan en blijven ook altijd interessant. Iedereen heeft zijn favoriet en vele redenen om aan te voeren waarom die de allerbeste is of was. Misschien was Villeneuve wel de spectaculairste rijder... of toch Peterson? Of Alesi? Was Senna slimmer dan Prost? Of Schumacher? Was
We zullen er wel nooit uitkomen. Misschien is het beter te zeggen dat Nuvolari, Fangio, Moss, Clark, Stewart, Lauda, Prost, Senna en Schumacher allemaal de grootste waren van hun generatie. En wie vergeten we dan nog?
Senna is na tien jaar al een legende geworden. Net als Fangio. Net als Nuvolari. Net als zovelen. En net zoals Schumacher dat ook zal worden. En laten we Roland Ratzenberger vooral niet vergeten. Zeker niet een de grootsten, maar daarom niet minder onvergetelijk...
En wat moet je over Sennas loopbaan of leven schrijven wat al niet ontelbare malen is geschreven? De droge statistieken weer oplepelen? 164 starts, 41 overwinningen, 614 WK-punten, 19 snelste raceronden en 68 pole positions. Alleen dat laatste is nog een record, maar ook dat zal (binnenkort?) worden gebroken.
Beschrijf je de magische momenten nog maar een keer? De superspannende gevechten met Martin Brundle in de Formule 3. De regenrace in Monaco '84. De eerste Grand Prix winst in de stromende regen op Estoril. De duels met Alain Prost, Nigel Mansell of Nelson Piquet. Iedereen heeft ze al tientallen malen gezien en ze zullen nog menig maal herhaald worden in de komende periode. Prachtige beelden, maar wat vertellen ze ons eigenlijk over de mens Senna?
Ayrton Senna da Silva was een gedreven mens, een perfectionist. Iemand die deze perfectie ook eiste van de teams waarvoor hij reed. Keihard in de gevechten met zijn tegenstanders, soms te hard. De duels met Alain Prost zijn inmiddels legendarisch geworden. Volgens velen ging Senna soms te ver in die duels, vooral op Suzuka in 1990, waar hij Prost van achteren aanreed. Het leverde hem de wereldtitel op, maar ook veel onbegrip. Waarom ging Senna soms zo ver? Misschien gaf hij zelf een verklaring voor zijn gedrag op de Hungaroring in 1992. Op het podium omhelsde hij de kersverse wereldkampioen Nigel Mansell met de woorden: "Well done, Nigel. Its such a good feeling, isnt it? Now you know why Im such a bastard. I dont ever want to lose the feeling or let anybody else experience it." Misschien was het wel een rol die hij speelde, de rol van een man voor wie het doel alle middelen heiligde.
Want vaak viel hij ook uit die rol. Senna bekommerde zich meer dan wie ook om het lot van collegas die zware crashes meemaakten. Waar anderen gewoon doorreden was juist hij degene die stopte en Eric Comas eerste hulp verleende na diens zware klap op Spa-Francorchamps. Degene die de plaats van Martin Donnelly's ongeluk opzocht en bezorgd toekeek hoe dr. Sid Watkins zijn werk verrichtte. En helaas ook degene die Watkins advies in de wind sloeg toen deze hem na Ratzenbergers fatale ongeluk aanraadde om met racen te stoppen.
Ayrton Senna was een groot coureur. Misschien wel de allergrootste. Maar bovenal was hij een groot mens.
Altijd direct op de hoogte van het laatste Max Verstappen en formule 1 nieuws van GPtoday? Met het inschakelen van gratis website push notificaties mis je niets.
0
Grand Prix van Miami
I. Hadjar
59 leden hebben dit team als favoriet
Reacties (0)
Login om te reageren