Historische terugblik Grand Prix van Engeland

Komend weekend strijkt de Formule 1 neer op een vliegveld. Op Silverstone, een luchtmachtbasis uit de tweede wereldoorlog, wordt allang niet meer gevlogen. Al kort na het einde van de oorlog wordt hier geracet en op 13 mei 1950 wordt er de eerste officiële Grand Prix voor het FIA wereldkampioenschap gereden. De race wordt gewonnen door Guiseppe Nino Farina, de eerste overwinning in de Formule 1 zoals we die nu kennen is een feit.

De race wordt de daaropvolgende jaren verreden op afwisselend, Silverstone, Aintree en Brands Hatch. Sinds 1987 wordt de Grand Prix onafgebroken op Silverstone verreden. De aanwezigheid van de race op het circuit heeft de laatste jaren sterk ter discussie gestaan. De infrastructuur om het circuit is heel slecht. Als het regent worden de toegangswegen haast onbegaanbaar en is het één grote chaos rondom Silverstone. De crisis lijkt nu echter uit de lucht en Silverstone kan weer even mee. Het circuit is voor veel teams een soort thuisbasis, er wordt veel getest.

De Grand Prix is regelmatig gewonnen door thuisrijders. Jim Clark wint de race vijf maal, Nigel Mansell wint er vier keer. Stirling Moss en Jacky Stewart behalen ieder twee overwinningen. Tony Brooks, Peter Collins, James Hunt, John Watson en Damon Hill komen ook ieder één keer als eerste over de eindstreep.

In 1995 wint Johnny Herbert er zijn thuisrace. Herbert is bij Benetton binnen gehaald om naast de rijdertitel, met Schumacher, ook de constructeurtitel binnen te kunnen halen. Herbert vervult deze taak uitstekend. Als Damon Hill Michael Schumacher van de baan ramt in een onmogelijke inhaalactie neemt Herbert de leiding over en wint zijn eerste Grand Prix.

David Coulthard wint zijn thuisrace in 1999 en 2000. In 1999 duelleert hij met Eddie Irvine nadat Schumacher door een crash is uitgeschakeld en zijn teamgenoot Hakkinen door een kapot wiel de race moet verlaten. In 2000 domineren de McLaren’s en is de overwinning voor Coulthard. Jenson Button wordt in datzelfde jaar vijfde in zijn eerste thuis Grand Prix.

In 2003 is de race gewonnen door de van pole vertrekkende Barrichello. Montoya en Raikkonen vulden het podium. En Button..? Hij vertrekt van de laatste startrij een weet met een achtste plaats het laatste punt te scoren.

Ook het jaar erna geen thuisoverwinning voor de Britten, maar wel de wederopstanding van McLaren. Het team was in 2004 aan het begin van het seizoen niet vooruit te branden. In Silverstone komt de ommekeer, Raikkonen verovert pole. Helaas kan hij de leiding niet behouden, tijdens de pitstops wordt hij ingehaald door Michael Schumacher. Toch is Raikkonen op dat moment zeer content met de tweede plaats op slechts twee seconden van de Ferrari, McLaren doet weer mee. Barrichello wordt derde en maakt het Ferrari feest compleet. De thuisrijders Button en Coulthard worden respectievelijk vierde en zevende.

Ook vorig jaar deed Mclaren goede zaken, hun nieuwe troef Juan Pablo Montoya wint er zijn eerste race voor McLaren en dat tijdens de thuisrace van het team. Alonso wordt tweede en de andere McLaren, Kimi Raikkonen wordt derde. Button wordt vijfde, Coulthard eindigt in de Red Bull slechts als dertiende. Alle wagens finishen, behalve Narain Karthikeyan, hij valt al vroeg uit met elektronica problemen. Christijan Albers verslaat voor de laatste maal zijn teamgenoot Patrick Friesacher. De Oostenrijker zal na Silverstone niet meer in actie komen en vervangen worden door Robert Doornbos.

De race wordt verreden over 60 ronden met een afstand van 5.141 kilometer. Er is altijd kans op en regen en met knettergekke Britten en een bloedfanatieke Jenson Button,is er alles wat het eiland nodig heeft voor een prachtige Grand Prix.

Wist u dat?

Er plannen zijn geweest voor een echte Britse Grand Prix door de straten van Londen.

De ontwikkeling van Silverstone ver is achtergebleven bij circuits als Bahrein en Maleisië.

De bocht na start-finish, Copse corner, al volgas genomen kan worden.