user icon
user icon

Historie: The second chance: Deel 4 Nigel Mansell - Gebroken nek, tranen en een kampioenschap wat verloren ging in Suzuka (1987)

  • Gepubliceerd op 20 dec 2018 18:15
  • comments 16
  • Door: Tom van Hooft

Vijf verhalen, vijf coureurs en vijf levensbedreigende situaties. Alle vijf de coureurs hebben na een zwaar ongeluk hun carrière voortgezet. Alle vijf hebben ze na hun ongeval Grands Prix gewonnen. Drie van de vijf coureurs werden zelfs nog wereldkampioen. F1Today bekeek hun comebacks na de zware ongelukken en maakte een gedetailleerd verslag van het moment dat ze een tweede kans kregen.

Bij de vraag of de crashes van Nigel Mansell gedurende de beginfase van zijn carrière levensbedreigend waren, moeten we zeggen dat dat waarschijnlijk niet zo was. Dat ze levensbepalend zijn geweest voor Mansell is een ding wat zeker is. Meerdere crashes hebben er voor gezorgd dat Mansell in benauwde situaties terechtgekomen is. Toch staat deze leeuw in onze lijst, gewoon omdat het Nigel is. Zelfs na zijn Formule 1-carrière bleef Mansell klappers maken. We hebben dan ook besloten om al deze crashes te behandelen, want als er iemand in de historie van de Formule 1 een tweede, derde, vierde, vijfde en misschien wel tiende kans heeft gekregen is het Nigel wel.

Inleiding

Mansell had eigenlijk hetzelfde probleem als Niki Lauda. Zijn ouders waren absoluut geen voorstander van het idee dat hij de autosport in zou gaan. Na de karts besloot hij in 1976 het BRSCC Formula Ford-kampioenschap te rijden. Hij won zes van de negen races. In 1977 werd hij in Engeland opnieuw Formule Ford-kampioen. Tijdens dit seizoen kreeg Mansell ook te maken met zijn eerst echte grote incident. De Engelsman won gedurende zijn tweede Formule Ford-seizoen liefst 33 races. A Star was born. Veel is er daadwerkelijk niet over deze eerste crash in 1977 bekend. Wel is duidelijk dat deze tijdens de trainingen op het circuit van Brands Hatch heeft plaatsgevonden. Volgens de lokale kranten ging het hier om een 'severe neck injury'. Jaren later heeft Mansell in zijn video 'The Nigel Mansell Story' uitgelegd dat deze eerste crash levensbepalend was. Hij brak zijn nek tijdens dat ongeluk en zou vrij dicht bij een eventuele verlamming hebben gezeten. De doktoren zouden het destijds nodig hebben gevonden Mansell een raceverbod op te leggen. Mansell kon het niets schelen. Hij ontsloeg zichzelf uit het ziekenhuis en pakte de draad gewoon weer op.

Formule 3-tijd en crash met Andrea de Cesaris

Mansell kon in 1978, 1979 en 1980 Formule 3 rijden. Zijn sponsor Unipart, die later ook zijn zoons Greg en Leo zouden sponsoren, zouden garant staan voor een behoorlijke investering. Mansell had, om het racen te kunnen bekostigen, inmiddels al zijn persoonlijke bezittingen verkocht. Na een rampjaar in 1978, waarbij zijn Toyota-motor meerdere malen de geest gaf en Mansell tot diep in de nacht zelf aan het sleutelen was om het ding aan de gang te krijgen, besloot hij in 1979 over te stappen naar David Pryce Racing. Na een overwinning op Silverstone kwam Mansell in de slag met de Italiaan Andrea de Cesaris. Beide coureurs waren destijds wilde jongens (de Cesaris heeft dat wilde nooit verloren). Mansell was erg consistent gedurende dat seizoen. Een seizoen dat plotseling aan een einde kwam door een ongeval met Andrea de Cesaris. Op Oulton Park kwam Nigel in aanraking met de Cesaris en brak zijn rug. Hij werd overgebracht naar het ziekenhuis en daar werd hem verteld dat het een wonder was dat hij er heel uitgekomen was. Geluk bij een ongeluk, want Nigel werd in het ziekenhuis gebeld door Colin Chapman. De Engelse grootheid bood Nigel een test op Paul Ricard aan in de Lotus 79. Stijf van de pijnstillers besloot Mansell de kans aan te nemen. Hij reed zich in de kijker en werd testrijder voor Lotus in 1980.

Formule 1-debuut bij Lotus en overstap naar Williams

Chapman zag het helemaal in Mansell zitten. Hij maakte Mansell in de jaren tachtig financieel onafhankelijk, door hem een uitstekend contract te geven. Na de dood van Chapman in 1982, kwam Peter Warr aan het bewind bij Lotus. Mansell en Warr waren geboren vijanden. Warr moest niets van Mansell hebben en nam iedere mogelijkheid aan hem te wippen. Dit gebeurde gelukkig voor Mansell niet, aangezien John Player Special een contract had dat er te allen tijde minimaal een Britse coureur voor het team zou rijden. De andere goede Britse coureur, Derek Warwick, had een contract bij Renault. Warr was genoodzaakt Mansell te houden. In 1984, vlak voor de Nederlandse Grand Prix op Zandvoort, maakte Mansell bekend over te stappen naar Williams. In 1986 en 1987 had Mansell de kans op het kampioenschap. Mansell vocht een harde strijd uit met Alain Prost en Nelson Piquet. Tijdens de Australische Grand Prix van 1986 klapte Mansell's band op Brabham-Straight. Hij verloor hierdoor de titel die hij virtueel in zijn bezit had.

Voor 1987 was die situatie iets moeilijker. Mansell moest, met nog twee Grands Prix te gaan, twaalf punten goed maken op Nelson Piquet. Tijdens de eerste kwalificatie van de Grand Prix van Japan in 1987 verloor Mansell de auto in de Esses. De Engelsman kwam net buiten de baan en spinde achterstevoren de bandenmuur in. Door de impact werd de auto opgetild en kwam deze met een harde klap op het asfalt terecht. De Engelsman raakte opnieuw ernstig geblesseerd en moest de Japanse en Australische Grand Prix laten schieten. Piquet gooide daarna nog wat olie op het vuur door te stellen dat: "intelligentie het gewonnen heeft van domheid. Ik heb de wereldtitel gewonnen, omdat ik constanter was dan mijn teamgenoot. Ik heb alleen maar structureel punten gepakt, terwijl hij (Mansell) elke keer in de problemen kwam." Mansell zag voor 1988 een nieuwe teamgenoot komen, de Italiaan Ricardo Patrese.

Wereldtitel en overstap naar de IndyCars

Mansell heeft er lang op moeten wachten om een wereldtitel te halen. Pas in 1992 won hij, mede door de dominantie van de Williams-Renault, afgetekend de titel. Dit ging overigens niet zonder slag of stoot. Tijdens de kwalificaties van de Braziliaanse Grand Prix, belandde de Brit opnieuw in het ziekenhuis. Ditmaal door een klein akkefietje met Ayrton Senna. Na een uur ter observatie in het ziekenhuis te zijn geweest, kon Mansell op zondag gewoon aan de start staan en de race winnen. Mansell zou de Formule 1 verlaten na 1992 en zich gaan richten op het PPG IndyCar Championship. Hij tekende voor twee seizoenen bij Newman-Haas, waar hij Michael Andretti verving. Tijdens de eerste race op Surfers Paradise, won Mansell zijn eerste wedstrijd. Bij terugkomst in de Verenigde Staten ging het fout. De Engelsman reed op Phoenix, Avondale zijn eerste raceweekend op een oval en daar maakte hij kennis met de betonnen muur. Door de zware impact van de klap bleek er aan de achterkant van de betonnen muur een enorm gat te zitten. Mansell werd uit de auto gehaald. De manier waarop de Amerikaanse doktoren dit deden, liet zien dat zijn situatie ernstig was. Hij werd getransporteerd naar het ziekenhuis in Phoenix, waar men constateerde dat hij een zware hersenschudding, een gekneusde schouder en een ernstige blessure aan zijn rug had opgelopen. Mansell wilde de volgende dag het ziekenhuis alweer verlaten om te gaan racen, maar de doktoren hielden dat tegen. Hij stond bij de volgende wedstrijd in Long Beach aan de start. Hij finishte als derde, ondanks dat men hem zware medicijnen had moeten toebrengen. Mansell was 'cleared-to-drive', slaagde voor zijn rookie-test en werd eveneens derde op Indianapolis. In 1994 was Mansell opnieuw betrokken bij een ernstig ongeval. Tijdens de Indy 500 van dat jaar kwam hij in aanraking met Dennis Vitolo. De auto van Vitolo eindigde boven op de auto van Mansell. De methanol die uit de tank liep kwam over Mansell heen. De Engelsman rolde over het gras op de backstraight om het vuur te doven. Mansell hield bij deze crash een aantal brandwonden over. Na zijn mislukte tweede seizoen in de IndyCars (Penske was dat jaar oppermachtig), maakte hij zijn comeback in de Formule 1.

De Toca-Shootout 1993

Als IndyCar-kampioen besloot Mansell mee te rijden met de TOCA-Shootout, een allstar-event voor de Britse toerwagenklasse. Mansell, rijdend in een blauwe Ford Mondeo, met zijn klassieke startnummer 'Red Five'. De IndyCar-kampioen zorgde voor een uitverkocht huis op Donington Park. In de laatste fase van de race had Mansell iets te veel overstuur bij het uitkomen van de Old-Hairpin. Mansell's auto kwam dwars over de weg te staan. Mansell probeerde de auto onder controle te krijgen maar kreeg dat niet voor elkaar. Tiff Needell raakte de Ford en Mansell klapte met een snelheid van 160 km/u op de muur. Door de impact was Mansell bewusteloos. Reddingswerkers waren snel ter plaatse om de coureur uit het wrak te bevrijden. De auto moest opengeknipt worden en de Engelsman werd per helikopter naar het ziekenhuis in Londen vervoerd. Daar werd hij 24 uur later ontslagen met een hersenschudding en een verstuikte enkel. Opnieuw was Mansell door het oog van de naald gekropen, zeker gezien het feit dat Keith O'dor op de Avus in Duitsland enkele jaren later op een zelfde wijze het leven liet. Mansell is meerdere malen weggekomen met ernstige crashes. Deze crashes zouden in theorie allen 'career-ending' kunnen zijn geweest. Het is daarom ook zo speciaal dat deze man zijn passie en liefde voor de autosport altijd is blijven houden. Niets of niemand kon Nigel tegenhouden om opnieuw in de auto te stappen. 'De leeuw'  brult nog altijd en is een icoon voor de autosport. Zoals geschreven heeft Mansell gebruik gemaakt van zijn tweede kans, maar zeker ook van zijn derde, vierde en vijfde!

Reacties (16)

Login om te reageren
  • ralph2102

    Posts: 690

    Mooi

    • + 0
    • 20 dec 2018 - 18:35
  • Quovadis

    Posts: 108

    Weer een leuk stukje over mijn idool van toen, ik heb zelfs de schaalmodellen van de "red 5" de F1 en Indycar nog ergens liggen :) - de enige regerend F1 kampioen die ook Indycar Kampioen werd.
    Toen hij min of meer de F1 "moest verlaten door een dispuut tussen hem en Frank Williams, was het alsof de F1 iets miste, althans voor mij. Ik heb toen ook maar alle Indycar races gevolgd, want daar was "il Leone ofwel the Lion in actie.
    Ze kunnen zeggen wat ze willen, maar de geur, het geluid en de spanning van de F1 toen zit nog in mijn bloed.....en dit stukje nostalgie maakt het "levend"
    Chapeau Tom, Bedankt!

    • + 0
    • 20 dec 2018 - 20:01
  • renzo

    Posts: 929

    Idd leuk stukje. Heb de jaren 80 helemaal meegemaakt in de F1. Mooiste periode in mijn ogen. Onvoorspelbaar, veel meer auto's grotere kampioenen, schakelen met een pook en koppelen met de voet. En uiteraard Nelson Piquet.....de beste.

    • + 0
    • 20 dec 2018 - 20:11
    • Ja dat waren de bruutste tijden naar mijn mening. Wagens met achterlijk veel vermogen en alleen alles, of niks beschikbaar. Aan/uit schakelaar als gaspedaal. Piquet was echt een baas. Na Lauda mijn favoriete rijder. Echt een boef haha, had er een soort hogere wetenschap van gemaakt om Mansell te narren.
      Mansell bij Ferrari vond ik fantastisch. Wat een knokker.

      • + 0
      • 20 dec 2018 - 21:17
  • MisterT

    Posts: 1.816

    Wat een held, overal crashen en weer in stappen nog voordat hij genezen is.

    • + 0
    • 20 dec 2018 - 21:18
  • Echt een leuke serie! Goed beizagh! :)

    • + 1
    • 20 dec 2018 - 21:36
    • Thanks. Morgen ons laatste deel en zaterdag een 'Second chance-special report' van een heel inspirerend persoon. Word trouwens een emotioneel stuk voor iedereen met emotionele video's en een geweldig verhaal.

      • + 0
      • 20 dec 2018 - 21:41
    • Ben echt heel erg benieuwd wie het zal zijn. Echt geen idee eigenlijk. Berger heb ik al afgestreept eigenlijk. Ook een inspirerende vent vooral door zn humor, maar het emotionele zie ik er niet zo bij.
      Top om dit in de winter te doen, net als de havent Made the grid serie. Kijk echt uit naar deze artikelen. 👍🏼👍🏼👍🏼

      • + 0
      • 20 dec 2018 - 21:46
    • Berger had gekund. Maar is het niet. Die komt in een volgende serie wel aan bod. Dus heb ik voor een wereldkampioen gekozen die in zijn loopbaan 25 Grand Prix achter elkaar won in de jaren '50. En dat alles met 2 wielen minder dan een Formule 1 auto.

      • + 1
      • 20 dec 2018 - 21:51
    • Stri

      Posts: 2.234

      IK kom even uit mijn winterslaap en log speciaal even in om me hier volledig bij aan te sluiten. De historie artikelen zijn mijn favoriete topics hier. Mijn eerste volledige F1 seizoen als kijker was 1994 dus de jaren daarvoor heb ik niet meegemaakt. Ik word echter volledig meegenomen door wat ik in al deze artikelen lees. Chapeau!!

      • + 1
      • 20 dec 2018 - 21:55
    • Ah dan weet ik wie het is :)

      • + 0
      • 20 dec 2018 - 22:07
    • @Brabham Das nie zo moeilijk, morgen weer een lekker stukkie ;)

      • + 1
      • 20 dec 2018 - 22:47
    • Nee haha MSE/Tom had ook zn naam meteen kunnen schrijven :)

      • + 0
      • 20 dec 2018 - 22:55
    • Ben een spelletjes man en een man van raadsels. Maar hebben nog mooie specials in de komende weken. Ook zijn we bezig onze database te vullen met alle resultaten van de Formule 1 vanaf 1950. Althans dat gaan we proberen!

      • + 1
      • 20 dec 2018 - 22:57
    • Altijd leuk een raadseltje. Tot je over twee wielen begon had ik geen idee. Daarna werd t wat eenvoudiger :)

      • + 0
      • 20 dec 2018 - 22:59
  • Beamer

    Posts: 1.005

    @MSE: en dan heeft Mansell ook nog een flinke klapper gemaakt op Le Mans in 2010 toen hij samen met zijn zoons deelnam. Het leverde in ieder geval een bezoek aan het ziekenhuis op.

    • + 0
    • 21 dec 2018 - 15:26

GB Grand Prix van Groot-Brittannië

Lokale tijd 

GB Grand Prix van Groot-Brittannië

Lokale tijd 

Gerelateerd nieuws

Test calendar

Circuit de Catalunya - Wintertest

Circuit de Catalunya - Wintertest

Bekijk het volledige testschema

Geef je mening

Wie maakt het meeste kans op het wereldkampioenschap?

World Championship standings 2020

Show full world champion standings

Coureursprofiel

  • Land Groot Brittannië
  • Date of b. 16 jun 1995 (25)
  • Place of b. , Groot Brittannië
  • Gewicht 72 kg
  • Lengte 1,87 m
Show full profile

Team profiel

Show full profile

Formule 1 kalender - 2020

Datum
Grand Prix
Circuit
-
Spanje
-
Spanje
3 - 5 jul
Oostenrijk
10 - 12 jul
Oostenrijk
17 - 19 jul
Hongarije
31 - 2 aug
Groot Brittannië
7 - 9 aug
Groot Brittannië
14 - 16 aug
Spanje
28 - 30 aug
België
4 - 6 sep
Italië
11 - 13 sep
Italië
25 - 27 sep
Rusland
Bekijk volledige kalender

Formule 1 kalender - 2020

Datum
Grand Prix & Circuit
3 - 5 jul
Oostenrijk Red Bull Ring
10 - 12 jul
Oostenrijk Red Bull Ring
17 - 19 jul
Hongarije Hungaroring
31 - 2 aug
Groot Brittannië Silverstone
7 - 9 aug
Groot Brittannië Silverstone
14 - 16 aug
28 - 30 aug
4 - 6 sep
Italië Monza
11 - 13 sep
Italië Mugello
25 - 27 sep
Rusland Sochi Autodrom
Bekijk volledige kalender
show sidebar