user icon

Historie: The second chance: Deel 3 Niki Lauda - De vuurzee die overwonnen werd (1976)

  • Gepubliceerd op 19 dec 2018 18:15
  • comments 25
  • Door: Tom van Hooft

Vijf verhalen, vijf coureurs en vijf levensbedreigende situaties. Alle vijf de coureurs hebben na een zwaar ongeluk hun carrière voortgezet. Alle vijf hebben ze na hun ongeval Grands Prix gewonnen. Drie van de vijf coureurs werden zelfs nog wereldkampioen. F1Today bekeek hun comebacks na de zware ongelukken en maakte een gedetailleerd verslag van het moment dat ze een tweede kans kregen.

Inleiding

Niki Lauda heeft de autosport niet met de paplepel ingegoten gekregen. Lauda, geboren in een vrij vermogende familie, had ouders die tegen het autoracen waren. Nadat hij begon met het rijden in Mini's, schakelde hij door naar de eenzitters. Via de Formule Vee en Sportscars kwam hij in de Formule 2 terecht. Hiervoor moest hij een lening van 30.000 pond afsluiten, gewaarborgd van zijn levensverzekering. Lauda kwam in 1971 bij March terecht, waar hij in een March 712M zijn debuut maakte in Duitsland op het circuit van Hockenheim. Op zaterdag 3 april 1971 kwalificeerde hij zich als veertiende voor de eerste ronde van het kampioenschap, bijna twee en halve seconde langzamer dan polesitter Ronnie Peterson. Eigenlijk klungelde Lauda maar wat aan. Hedendaags zou hij niet op de radar staan van bijvoorbeeld een Helmut Marko. Een Marko die dat jaar ook actief was in de Formule 2 en slechts tot een zesde plaats kwam op de Nürburgring in Duitsland. Lauda behaalde gedurende zijn eerste seizoen acht punten en stond in Rouen op het podium. Hierbij moet vermeld worden dat de Formule 2 in die tijd een erg competitieve klasse was. In elk geval was hij erg anders dan de huidige Formule 2-opzet. Lauda maakte tijdens zijn thuisrace in 1971 voor March zijn debuut in de Formule 1. Hij viel na twintig ronden uit door problemen met de wegligging. In zijn tweede jaar ging het beter. Met drie podiumplaatsen haalde Lauda de vijfde plaats in het kampioenschap binnen. In de tussentijd reed hij een volledig seizoen in de Formule 1 naast zijn werkzaamheden in de Formule 2. Dat bleef niet onopgemerkt bij BRM, dat hem voor 1973 een contract aanbood. Tijdens de Belgische Grand Prix op Zolder scoorde Lauda met een vijfde plaats zijn eerste punten. Ferrari reorganiseerde na een dramatisch 1973 en kwam bij Niki Lauda uit. Luca di Montezemolo bood Lauda een contract aan en de Oostenrijker hapte toe.  

De begintijd bij Ferrari

Vanaf het eerste moment liet Lauda zien dat hij snel was. Een tweede plaats tijdens de Grand Prix van Argentinië werd opgevolgd door een overwinning tijdens de eerste Europese race van het seizoen in Jarama. Na vanaf pole position te zijn gestart reed Lauda met zijn Ferrari 312B3-74 het gehele veld, inclusief teamgenoot Clay Regazzoni, op een hoop. Wereldkampioen-elect, Emerson Fittipaldi werd tijdens die race zelfs op een ronde gezet. Lauda zette de toon voor de rest van het seizoen. Hij was de snelste coureur, had geen kind aan teamgenoot Regazzoni, maar door mechanische pech en domme fouten kwam de Oostenrijker alleen nog op Zandvoort als winnaar over de streep. Lauda zou in zijn eerste jaar voor de Italiaanse-renstal de vierde plaats in het wereldkampioenschap behalen met 38 punten. In 1975 begon Ferrari met de 1974-auto aan het begin van het seizoen. Na de switch naar de Ferrari 312T in Zuid Afrika, stond er geen maat meer op Lauda. De Ferrari-coureur werd met 64,5 punt afgetekend wereldkampioen. Voor 1976 kreeg Lauda te maken met een andere uitdager, James Hunt. Hunt was het tegenovergestelde van Lauda. Waar Lauda alles via de pragmatische methode uitvoerde, was Hunt meer een playboy en een losbol. Gedurende het seizoen 1976 kwamen de coureurs op de baan regelmatig met elkaar in gevecht, hetgeen altijd fair and square gebeurde. Lauda reed acht podiums (vijf overwinningen) bij elkaar in de eerste negen races van het seizoen. Na de Britse Grand Prix stond hij 23 punten voor op James Hunt, die voor McLaren reed.

De aanloop naar de Duitse Grand Prix van 1976

De extreme lengte van de oude Nürburgring zorgde in de aanloop naar de wedstrijd van 1 augustus 1976 voor een hevige discussie. De baan had namelijk vijfmaal meer marshals en medici nodig om de veiligheid van de coureurs te kunnen waarborgen. Deze voorwaarde bleken de Duitsers niet te kunnen geven. Het was daarom ook Niki Lauda die de weken voorafgaande aan de wedstrijd een lobby hield. Lauda wilde dat de race niet onder die condities afgewerkt zou worden. De veiligheid was volgens Lauda dusdanig in gevaar dat het niet verantwoord was om te starten. De Formule 1 besloot daarom ook dat de Duitse Grand Prix op de Nürburgring van 1976 de laatste was op deze configuratie van de baan. Het was mede vanwege de moeilijke ligging van de baan dat de Duitse organisatie de marshals en medische posten niet kon upgraden. Hierbij komen ook de 'ietwat gebrekkige' veiligheidsvoorschriften uit die tijd om de hoek kijken. Men kan niet zeggen dat de sport in de jaren zeventig amateuristisch was. Integendeel, de sport was voor die tijd uiterst professioneel. Toch was de baan smal, waren er te weinig uitloopstroken en was er een slechte routing betreffende de brandweervoorzieningen. Lauda maakte zich zorgen over de lucht die de auto's zou kunnen katapulteren op het moment dat ze over de heuvels bij Flugplatz en Pflanzgarten zouden gaan. De weersomstandigheden konden ook per deel van het circuit verschillen en er was in die periode ook grote kans op mist. Alle knelpunten werden door Lauda aangehaald. Hij was zich er van bewust dat er in juli, ongeveer 3 weken voor de Grand Prix, een dodelijk ongeval was geweest tijdens een Formule Super-Vee wedstrijd. Lauda was niet onder de indruk van de maatregelen die er genomen waren. Hij riep tijdens een stemming op tot een boycot. Uiteindelijk was er maar een verschil van een stem. De race zou doorgaan.

De Grand Prix van Duitsland in 1976

Wat Lauda van te voren in zijn statement duidelijk maakte, bleek die 1 augustus ook daadwerkelijk plaats te vinden. Er waren onvoldoende veiligheidsmensen aanwezig. De baan was half droog, half nat. Een riskante situatie. Er was regen voorafgaande aan de race, de meeste auto's besloten op de regenband van start te gaan. Jochen Mass, die zeer bekend was op de Ring, besloot om op slicks van start te gaan. Regazzoni had de beste start vanaf de vijfde positie. Polesitter Hunt volgde hem, Mass was derde en Lauda vierde. Aan het einde van de eerste ronde kwamen bijna alle coureurs binnen voor slicks. Bij het ingaan van de derde ronde had Jochen Mass een voorsprong van bijna een halve minuut op de rest van het veld. Lauda was vastberaden de verloren tijd goed te maken. In een poging om sneller te gaan brak er waarschijnlijk iets af aan de auto en knalde hij tegen de muur bij Bergwerk. Op dat moment explodeerde de tank van de Ferrari en kwam Lauda in een vlammenzee terecht. Guy Edwards kon de brandende Ferrari nog ontwijken, maar Hans Ertl en Brett Lunger klapte er frontaal op. De drie genoemde coureurs stopten en renden naar de auto van Lauda toe. Daar kregen zij assistentie van Arturo Merzario. Tegen de tijd dat ze arriveerde had Lauda al ernstige brandwonden. Door de crash had Lauda zijn helm verloren. Lauda had inmiddels zeer giftige rook ingeademd, dit kwam mede doordat er geen medische assistentie in de buurt was. Lauda was bij kennis na het ongeval, probeerde zelfs nog te staan op het moment dat hij uit de auto kwam, maar raakte daarna heel snel in een coma. Lauda werd door een helikopter van de Bundeswehr naar het ziekenhuis in Koblenz gevlogen, vanuit daar ging hij door naar de Trauma-Klink von Ludwigshaven. Deze kliniek was gespecialiseerd in de behandeling van ernstige brandwonden. Lauda vocht voor zijn leven in de daaropvolgende dagen.

De gevolgen van de crash

In de Trauma-Klinik von Ludwigshaven werd Lauda behandeld. "Het grootste probleem was dat zij openlijk aan het overleggen waren wat ze met mij moesten doen. Hoe mijn lichamelijke toestand was en welke ingrepen ze nodig zouden vinden. Ze zeiden van: 'Als we hem zuurstof geven, gaat hij dood. Als we dit doen, dan gebeurt er dat.' Ik hoorde alles, dat heb ik ze later ook verteld. Toen Marlene later de kamer binnenkwam, hoorde ik haar huilen. Ik lag er ontzettend slecht bij. In de nacht van zondag op maandag werd de pijn mij echt te veel. Ik zag mezelf gelukkig en relaxt achterover vallen in een droomwereld. Toen werd ik bang. Ik moest vol blijven houden, want als ik dat niet zou doen, zou ik dood gaan. Het heeft me geholpen om me te concentreren. Ik moest weten wat de doktoren te vertellen hadden. Die training, van het luisteren naar de verhalen, heeft mij er overheen geholpen. Ik wilde er alles aan doen om in leven te blijven", vertelde Lauda omstreeks 1990. Binnen vijf dagen werd Lauda ontslagen van de intensive-care. In de tussentijd was Enzo Ferrari al bezig met het zoeken naar een vervanger van Lauda. Emerson Fittipaldi, op zoek naar nieuws over Niki Lauda, werd door Ferrari gebeld: "Ik wilde weten hoe het met Niki was, ik kreeg iemand van Ferrari aan de lijn. Ze vroegen aan mij: 'Zou je voor ons willen rijden?' Ik wist niet wat me overkwam, ik wilde mijn vriend bezoeken die in het ziekenhuis lag." Carlos Reutemann werd aangesteld om Lauda te vervangen in Zandvoort, nadat het team zich had teruggetrokken, als protest tegen de overwinning van Hunt, voor de Oostenrijkse Grand Prix op de Österreichring. In de tussentijd werkte Lauda aan een comeback. Daniel Audetto, teammanager van Ferrari, vond het niet meer dan normaal dat Ferrari op zoek ging naar een andere coureur: "Het is het harde van de Formule 1-wereld. Als er een schakel wegvalt, zul je die schakel moeten vervangen." Hunt won de Grand Prix van Nederland op Zandvoort en kwam daardoor op twee punten van Lauda.

De comeback van de eeuw

Na zes weken was Lauda terug in Maranello. Onder het oog van vele journalisten en fans stapte Niki in de auto. Een moment waarbij hij een paniekaanval zou krijgen, zo vertelde hij later: "De eerste dag dat ik in de auto zat na mijn ongeluk (op Fiorano) kon ik de tweede versnelling niet vinden, omdat ik te bang was dat ik niet meer zou kunnen rijden. De angst kwam in mij naar boven. Ik reed een langzame ronde en kwam terug in de pits. Op zaterdagmorgen ging ik naar Monza. Ik bouwde de boel rustig op, met ronden die steeds sneller waren. Uiteindelijk was ik de snelste Ferrari." Lauda kwalificeerde zich als vijfde. In de tussentijd was er een schandaal op Monza. McLaren werd ondervraagd door de race officials, vanwege het smokkelen en gebruiken van illegale olie. Hunt en Mass zouden de race vanaf de 27e en 28e plek aanvangen. Hunt spinde uiteindelijk in de elfde ronde. Lauda reed in de thuisrace van Ferrari naar een vierde plaats, achter Peterson, Regazzoni en Laffite, maar voor zijn beoogde vervanger Carlos Reutemann. Hunt behaalde de overwinningen in de Noord-Amerikaanse wedstrijden van Canada en de Verenigde Staten. Voorafgaande aan de race op Mosport was Lauda drie punten uitgelopen op Hunt. Dit kwam doordat Hunts overwinning van Silverstone geschrapt werd. Lauda werd daar tweede en kreeg zodoende de overwinning. Het gat bij het ingaan van de laatste race op Fuji was hierdoor drie punten in het voordeel van Lauda.

Opgeven in Japan en het vertrek bij Ferrari

Wat er die 24 oktober 1976 in Japan plaatsvond is algemeen bekend. Lauda koos er voor om zijn leven niet op het spel te zetten en trok zich na twee ronden terug uit de wedstrijd. Een actie die vooral bij Enzo Ferrari kwaad bloed had gezet. Achteraf gezien is de opgave van Lauda makkelijk te verklaren. Hij zei later dat hij zich niet veilig voelde en het gevaarlijk was om onder deze condities te rijden. Na zijn ongeluk waren zijn ogen waterig geworden omdat hij zijn oogleden niet kon bewegen. Lauda koos in deze voor veiligheid en parkeerde de Ferrari in veilige haven. Hunt reed gedurende het leeuwendeel van de race aan kop, maakte een pitstop, viel daardoor terug, maar pakte uiteindelijk met een derde plaats voldoende punten om Lauda in extremis voorbij te gaan in het kampioenschap. Het was duidelijk dat Enzo Ferrari niet gediend was van deze opstelling van Lauda. Voor 1977 werd Lauda gehandhaafd. De Oostenrijker reed een bijzonder constant seizoen dat hem vrij gemakkelijk de wereldtitel opleverde. Intern rommelde het, Lauda was niet te spreken over zijn nieuwe teamgenoot Carlos Reutemann. Lauda voelde zich door Ferrari in de steek gelaten. "Ik kon die gozer niet uitstaan. In plaats van steun, gaven ze me een moeilijke tijd door Reutemann in het team te zetten." Lauda gaf al in een vroegtijdig stadium aan Ferrari te zullen verlaten aan het einde van het seizoen. Dit werd overigens met twee races vervroegd toen hij, tijdens de Grand Prix van de Verenigde Staten, de wereldtitel veiligstelde met een vierde plaats.

Overwinningen bij Brabham en derde wereldtitel bij McLaren

Voor 1978 tekende Lauda bij Brabham. Hij werd dat jaar vierde in het wereldkampioenschap, met 44 punten. Het daaropvolgende jaar bleek een rampjaar te zijn. Lauda en Brabham kwamen niet op snelheid en de Oostenrijker besloot, tijdens de trainingen van de Canadese Grand Prix, zijn helm aan de wilgen te hangen. Uiteindelijk kwam Lauda in 1982 terug in de Formule 1, om voor McLaren te rijden. Deze combinatie leverde hem in 1984 zijn derde wereldtitel op. Na het seizoen van 1985 stopte Lauda voorgoed met de Formule 1. Hij ging zich richten op zijn vliegtuigmaatschappij, genaamd Lauda Air. Deze had hij in 1979 al opgericht. In 1991 kreeg Lauda hier opnieuw te maken met een grote uitdaging. Zijn toestel, een Boeing 767-300ER met de naam Wolfgang Amadeus Mozart, crashte in Thailand en kostte 223 mensen het leven. Lauda Air Flight 004 werd onderzocht door het Thaise Departement of Aviation. Niki Lauda was ten tijde van het onderzoek elke minuut van de dag aanwezig, om te onderzoeken wat er precies gebeurd was. Lauda heeft later verklaard dat de periode na dit ongeval de moeilijkste uit zijn leven was. Moeilijker nog dan de periode na zijn crash in Duitsland. Lauda kreeg na dat angstaanjagende ongeluk een tweede kans en deze pakte hij met beide handen aan. Uit een persoonlijk oogpunt hoop ik dat Niki Lauda, die enkele maanden geleden opnieuw de dood in de ogen keek, in Melbourne weer bij Mercedes in de garage staat. Dan zal ik met bewondering naar hem kijken. Want dat zou betekenen dat hij van zijn derde kans gebruik gaat maken. Gute Besserung Niki! Bis bald!

Reacties (25)

Login om te reageren
  • Ik heb het verhaal van Niki misschien al 100x gelezen maar ik word er nog steeds emotioneel van, thx Tom.

    • + 3
    • 19 dec 2018 - 19:19
    • Het meest bizar vind ik dat Lauda in een vergadering had gewezen op de onverantwoorde risico's van de baan en dat onder aanvoering van Hunt die terechte bezwaren opzij geschoven werden in een stemming. Door het drama tijdens de race heeft dat een enorme lading gekregen, maar veel later is er nog eens een race geweest in Adelaide waar Prost de risico's tijdens de slechte weersomstandigheden te groot vond en opriep om niet te rijden, waarop onder aanvoering van Senna de race toch werd verreden. Aquaplanning was het grootste probleem en ondanks de crashes deden zich geen ernstige incidenten voor, maar ook toen waren de meningen van de coureurs verdeeld.

      • + 0
      • 20 dec 2018 - 09:12
  • Mooi stuk weer:

    "Het daaropvolgende jaar bleek een rampjaar te zijn. Lauda en Brabham kwamen niet op snelheid en de Oostenrijker besloot, tijdens de trainingen van de Canadese Grand Prix, zijn helm aan de wilgen te hangen."

    De reden waarom Niki tijdens die training stopte was nog gekker. Hij had het hele jaar geprobeerd de Brabham BT48 Alfa Romeo werkend te krijgen (combi van wingcar en V12) en toen het niet werkte begon de renstal alvast aan de BT49, een Cosworth aangedreven auto die veel gebruik kon maken van het ground effect. Het gejank van de Cosworth V8 herinnerde Lauda echter aan de onprettige periode in het begin van zijn carrière met March. Hij zag het niet zitten met wat hij dacht alweer een lamme Cosworth te rijden en nam ontslag. Men moest letterlijk op de tribunes rondvragen om een coureur te vinden (men vond er een: Ricardo Zunino) en uiteindelijk had Lauda het een beetje mis vwb de BT49, want Nelson Piquet scoorde er toch 6 overwinningen in twee jaar mee

    • + 3
    • 19 dec 2018 - 19:44
  • Mijn meest favoriete coureur aller tijden. Ook een van de eerste dingen die ik me over F1 kan herinneren en ook zn comeback. Ik was nog kind toen en herinner me dat ik het luguber vond dat ie nog zo gewond alweer ging racen.

    • + 2
    • 19 dec 2018 - 20:00
    • Ook ik als kind zijnde deze tijd kunnen volgen... Bij mij kwam juist de sympathie voor deze man na dit ongeluk. Ik was meer een Hunt fan door t hogere risico gehalte... maar juist door hoe snel hij weer terug in die auto kroop enorm veel sympathie en een dubbel portie respect gekregen voor de man. T vertelde ineens heel veel over zijn racehart dat de coureur die nooit risico's wou nemen... zo'n gewaagde actie deed om alsnog t kampioenschap te proberen te winnen. Ik denk met mij dat er nog vele anderen zijn die na dit moment niet alleen meer respect hadden voor Lauda de coureur... maar ook ineens heel veel voor Lauda de persoon.

      • + 0
      • 19 dec 2018 - 20:26
    • Ja het was echt bizar, die enorme drive. Choquerend. Ik had al heel jong een voorkeur voor Ferrari, vond het de mooiste auto’s en het meest indrukwekkende merk. En later Brabham en Alfa Romeo. McLaren was de vijand met uitzondering van Hunt die ik een coole gast vond. De Wolf auto’s waren ook mooi en uiteraard de Lotussen.

      • + 0
      • 19 dec 2018 - 20:50
    • @Brabham

      Ik ging F1 halverwege 80er jaren volgen, zo'n beetje de laatste races die Lauda voor het McLaren team reed, natuurlijk viel van alle coureurs m'n oog het eerst op hem, zijn verminkte gezicht verraadde al dat het een coureur was die de dood in de ogen gekeken had, alleen daarom al was het direct een held voor mij...
      En zoveel jaren later, heb het verhaal al zo vaak gehoord en gelezen, het blijft fascinerend!
      De bereidheid om je leven in de waagschaal te stellen omwille van F1 succes, want dat is wat hij en zijn collega's deden in die tijd.
      Natuurlijk zie ik liever geen doden of gewonden vallen tijdens een gp, maar wat hunker ik als fan toch terug naar die tijden dat het gevaar met de coureurs meereed.
      Wat gaf dat de f1 zoveel extra, spanning die voor fans voelbaar was, en zeker de coureurs die constant op zoek waren naar die kick...
      Het is mooi hoor die vooruitgang op het gebied van veiligheid, maar alles komt tegen een prijs, in dit geval heeft de sport qua charme flink ingeboet de laatste jaren!!

      • + 2
      • 20 dec 2018 - 08:15
    • Mogge Clemenza. Mn vader keek F1 als het ergens werd uitgezonden en dat was niet veel in Mn herinnering (in de jaren 70 en begin 80) en we gingen bijna elk jaar naar Zandvoort als er F1 was. Supergaaf was dat. Later werd er meer uitgezonden volgens mij op Eurosport en BBC . Ja Lauda was altijd opvallend met zn gehavende gezicht. Nu valt het me eigenlijk niet meer op aan m.
      Wat betreft gevaar deel ik je mening. Het is toch echt een element in de aantrekkingskracht van de sport geweest. Wel pervers eigenlijk als je er over nadenkt, maar toch is het zo. De plekken waar coureurs zijn overleden vergeet je nooit ook al is daar op Zandvoort oa nu een golfbaan. Het gevaar maakte maakte het element lef belangrijker. Wellicht een reden dat je toen toch wel wat meer uitgesproken persoonlijkheden zag onder de rijders. Dat is nu echt anders.

      • + 1
      • 20 dec 2018 - 09:06
    • Dit -dat ongeluk en die comeback- is de reden geweest dat ik F1 ben gaan kijken/volgen. Dat ongeluk kwam op het journaal (ik was 6) en maakte vreselijk veel indruk. Een maand later zag ik zijn comeback in Monza; met zijn hoofd in het verband waar t wondvocht en bloed doorheen kwam op het einde weer in die auto stappen. Ook die beelden groeven zich in, op mijn harde schijf. Ik had er nachtmerries over zei mn moeder, en praatte in mn slaap over Niki Lauda..

      • + 1
      • 20 dec 2018 - 11:47
    • Ha dan ongeveer van hetzelfde bouwjaar, ik een jaartje ouder.
      Het heeft op mij ook zoveel indruk gemaakt. Geen nachtmerries geloof ik ?

      • + 1
      • 20 dec 2018 - 13:57
    • Ben zelf een paar jaar jonger (een jonge god eigenlijk nog dus!)
      Ten tijde van Lauda's ongeluk was ik 1 jaar, weinig van onthouden

      Nooit nachtmerries over de F1 gehad tot een paar jaar terug, toen had ik verschrikkelijke dromen over F1 wagens met hoofdbescherming in de vorm van die stomme beugels, een soort Halo's zeg maar..

      • + 2
      • 20 dec 2018 - 14:01
    • Hahaha nachtmerries over die soort halos. Dat moet vreselijk zijn geweest.

      • + 1
      • 20 dec 2018 - 15:31
  • MisterT

    Posts: 1.915

    Bizar verhaal, kende het al in grote lijnen. Met wat minder pech had hij wel wat meer titels kunnen behalen. Nu snap ik ook waarom hij adviseur is bij Mercedes.

    • + 0
    • 19 dec 2018 - 20:46
    • Hij was de beste coureur van de tweede helft van de jaren 70. Had ook zeker 5 titels kunnen hebben als dingen net iets anders waren gelopen.

      • + 0
      • 19 dec 2018 - 20:53
  • De race op Kyalami in 1977, waar Niki zijn eerste overwinning boekte na zijn horrorcrash, was er ook één met een hele dikke zwarte rand. De auto van Zorzi was na een ongeluk stilgevallen, waarna zijn motor in brand vloog, 2 baanmarshalls staken het circuit over om hem te helpen blussen, waarvan er ééntje (Jansen van Vuuren) vol werd geschept door de aanstormende Tom Pryce, beiden waren op slag dood. Lauda had een beschadigde radiator opgelopen door de brokstukken die op de baan lagen, maar wist de race alsnog met een oververhitte motor te winnen. Pas op het podium kreeg hij te horen wat er precies was gebeurd, en dat Price en van Vuuren waren omgekomen.

    • + 1
    • 19 dec 2018 - 21:10
    • MisterT

      Posts: 1.915

      He, stopt de race dan niet?

      • + 0
      • 19 dec 2018 - 21:21
    • Ja gruwelijke beelden. Nee ze stopten races toen niet vanwege doden. Nu ook eigenlijk niet trouwens (IndyCar )

      • + 1
      • 19 dec 2018 - 21:47
    • MisterT

      Posts: 1.915

      Toch best bizar eigenlijk, er gaat gewoon iemand dood en de rest rijd verder.

      • + 0
      • 19 dec 2018 - 23:40
    • Aanvulling op Schwantz..De impact op de bolide van Pryce was niet zo groot, alleen de voorvleugel was wat beschadigd. Maar de brandblusser die Van Vuuren bij zich had, raakte Tom Pryce vol op het hoofd. De klap was zo zwaar dat Pryce' helm honderden meters ver werd weggeslingerd. De bolide van Pryce reed nog een eindje verder op het rechte stuk en week lichtjes af naar rechts. Jacques Laffite, die niet wist wat er zich zojuist afgespeeld had, haalde Pryce' wagen in en toen ze Crowthorne bereikten, haakten ze in elkaar. Een woedende Laffite ging naar Pryce toe en zag toen met afschuw het levenloze lichaam van de coureur.

      • + 1
      • 20 dec 2018 - 01:07
    • Joh dat Lafitte verhaal kende ik niet. Thnx Harry

      • + 0
      • 20 dec 2018 - 09:07
    • Beelden vaak gezien..wat een drama was dat

      • + 0
      • 20 dec 2018 - 10:45
    • Dat was zeker een horrorcrash. Door de impact was Price bijna onthoofd, kon van Vuuren pas worden geindentificeerd toen de organisatie alle marshalls bij zich roepte en Van Vuuren niet kwam opdagen en raakte de brandblusser nog een auto op de naastgelegen parkeerplaats.

      • + 1
      • 20 dec 2018 - 11:16
  • Hunt had dat jaar nooit geen kampioen geworden als Lauda niet was gecrasht.

    • + 0
    • 20 dec 2018 - 10:46
  • " Dit kwam doordat Hunts overwinning van Silverstone geschrapt werd." Moet dit niet Brandshatch zijn? Volgens mij is er in 1976 niet op Silverstone gereden...

    • + 0
    • 20 dec 2018 - 12:10
    • Klopt dat is Brands Hatch geweest, aanvankelijk zou Hunt niet eens mogen starten bij de herstart na een ongeluk, op Brands volgens mij maar toen dreigde een lynchpartij ? Een verhaal op zich.

      • + 0
      • 20 dec 2018 - 17:40

ES Grand Prix van Spanje

Lokale tijd 

  • Vrijdag weather-image

    Zaterdag weather-image

    Zondag weather-image

  • Vrije training 1

    11:30 - 12:30

    Vrije training 3

    12:00 - 13:00

    Race

    15:00 - 17:00

  • Vrije training 2

    15:00 - 16:00

    Kwalificatie

    15:00 - 16:00

    Snelste ronde

    15:00 - 17:00

ES Grand Prix van Spanje

Lokale tijd 

  • Vrijdag weather-image

  • Vrije training 1

    11:30 - 12:30

  • Zaterdag weather-image

  • Vrije training 3

    12:00 - 13:00

  • Zondag weather-image

  • Race

    15:00 - 17:00

  • Vrijdag weather-image

  • Vrije training 2

    15:00 - 16:00

  • Zaterdag weather-image

  • Kwalificatie

    15:00 - 16:00

  • Zondag weather-image

  • Snelste ronde

    15:00 - 17:00

Gerelateerd nieuws

WK standen 2021

Bekijk volledige WK-stand

Test kalender

Bahrain International Circuit - Wintertest

Bekijk het volledige testschema

Geef je mening

De komst van steeds meer (semi-)stratencircuits is slecht voor de Formule 1

Coureursprofiel

  • Team -
  • Punten -
  • Podiums -
  • Grand Prix -
  • Land AT
  • Geb. datum 27 apr 1943 (78)
  • Geb. plaats Graz, Austria, AT
  • Gewicht 0 kg
  • Lengte 0,00 m
Bekijk volledig profiel

Team profiel

Bekijk volledig profiel

Formule 1 kalender - 2021

Datum
Grand Prix
Circuit
-
Bahrein
26 - 28 maa
Bahrein
16 - 18 apr
Italië
7 - 9 mei
Spanje
21 - 23 mei
Monaco
4 - 6 jun
Azerbeidzjan
11 - 13 jun
Canada
25 - 27 jun
Frankrijk
2 - 4 jul
Oostenrijk
16 - 18 jul
Groot Brittannië
30 - 1 aug
Hongarije
27 - 29 aug
België
3 - 5 sep
Nederland
10 - 12 sep
Italië
24 - 26 sep
Rusland
1 - 3 okt
Singapore
8 - 10 okt
Japan
22 - 24 okt
Verenigde Staten van Amerika
29 - 31 okt
Mexico (land)
5 - 7 nov
Brazilië
19 - 21 nov
Australië
3 - 5 dec
Saoedi-Arabië
10 - 12 dec
Verenigde Arabische Emiraten
Bekijk volledige kalender

Formule 1 kalender - 2021

Datum
Grand Prix & Circuit
26 - 28 maa
16 - 18 apr
7 - 9 mei
21 - 23 mei
Monaco Monte Carlo
4 - 6 jun
Azerbeidzjan Baku City Circuit
11 - 13 jun
25 - 27 jun
Frankrijk Paul Ricard
2 - 4 jul
Oostenrijk Red Bull Ring
16 - 18 jul
Groot Brittannië Silverstone
30 - 1 aug
Hongarije Hungaroring
27 - 29 aug
3 - 5 sep
Nederland Circuit Zandvoort
10 - 12 sep
Italië Monza
24 - 26 sep
Rusland Sochi Autodrom
1 - 3 okt
8 - 10 okt
22 - 24 okt
Verenigde Staten van Amerika Circuit of the Americas
29 - 31 okt
5 - 7 nov
Brazilië Interlagos
19 - 21 nov
Australië Albert Park
3 - 5 dec
Saoedi-Arabië Jeddah Street Circuit
10 - 12 dec
Verenigde Arabische Emiraten Yas Marina Circuit
Bekijk volledige kalender
show sidebar