Het mag duidelijk zijn dat
Juan Pablo Montoya niet tevreden kan terugkijken op de Grand Prix van Australië. Twee spins, waarvan eentje zelfs al voor de wedstrijd, en een uitstapje over het gras dat hem uiteindelijk de race kostte. Toch heeft hij vooral kritiek op zijn teamgenoot en op het team.
Zo vond hij Raikkonen wel erg agressief rijden in de eerste ronden. Hij kwam gevaarlijk dicht bij, zoals hij ook al in de vorige race deed. Maar dat maakt niet uit, we zijn aan het racen. Ik ga er niet over zitten huilen. Hij is waarschijnlijk agressiever dit jaar omdat hij me als een bedreiging ziet. Vorig was ik niet in de positie om hem te bedreigen, nu wel.
Wat ik wel vreemd vind is dat Kimi in de laatste ronde zijn snelste raceronde neerzet. Het was een halve seconde sneller dan alle andere rondjes in zijn race. Dus hij was of langzaam of hij dacht de hele race aan wat anders dan rijden. Als je er over nadenkt, waarom zou je een halve seconde sneller rijden in de laatste ronde? Wat win je er mee? Het wordt geen circuit record, dat is stevig in handen van Schumacher, dus waarom zou je risico nemen? Ik weet het niet.
Ook het team kreeg er flink van langs. Met name de pitstop onder de safety car zat Montoya dwars. Als je besluit de pitstops achter elkaar te doen, en je kunt beide wagens op het podium krijgen, dan ga je niet een neus vervangen. Ja, hij beschadigde zijn endplate. Maar dit alles resulteerde er in dat ik over de kerb schoot, waardoor de wagen zichzelf uitschakelde. Als ze de neus van Raikkonen niet hadden veranderd, had ik nooit achter Ralf vastgezeten.
Het leek er op of het systeem zichzelf herstartte en zich daarna uitschakelde. Toen alle systemen weer aan gingen, stond de wagen in zijn neutraal, maar voor de rest was alles uit. Erg jammer, want de wagen was goed.
Renault was wel wat sneller dan ons, maar niet veel. Ik denk dat Fernando ons wel verslagen zou hebben, maar onze snelheid was goed.
Reacties (0)
Login om te reageren