Scott Dixon blikt terug op titelstrijd: "Het was erg stressvol"

Vorige week was het seizoen afgesloten in St. Petersburg. In de knotsgekke race pakte Scott Dixon de derde plaats en verzekerde zich van zijn zesde kampioenschap. Voor zijn team Chip Ganassi Racing was het de dertiende rijderstitel in hun 30-jarige bestaan. De Nieuw-Zeelander vond het achteraf gezien "een stressvol" seizoen. 

De Nieuw-Zeelander kon zijn geluk niet op na het behalen van het kampioenschap. "Het is waanzinnig", zei de 40 jarige-coureur vol trots na de race. "Niemand zal dit seizoen vergeten door verschillende redenen. Wat we bereikt hebben is echt geweldig. Het is mijn zesde titel met het team dat in dit jaar haar dertigste verjaardag viert."

De kersverse kampioen is al bijna twee decennia lang verbonden met de renstal van Chip Ganassi. "Ik vind het nog steeds gaaf om onderdeel te zijn van dit team. Volgend jaar ga ik mijn 20ste seizoen rijden met ze. We hebben samen veel bereikt. Het was een vreemd jaar, maar eentje die ik zeker zal herinneren." 

​Dixon is pas de tweede rijder in de historie die zes titels wist te bemachtigen. A.J. Foyt ging hem voor en staat nog steeds aan de leiding met zeven kampioenschappen. De Nieuw-Zeelander behaalde ook de mijlpaal van 50 zeges. De meeste overwinningen staan ook op de naam van Foyt, een totaal van 67 stuks. 

Hoewel Dixon de leeftijd van 40 is gepasseerd, merkt Chip Ganassi er weinig van als zijn coureur de wagen instapt. "Je moet je kop in het zand hebben gehad om te stellen dat zijn leeftijd Scott langzamer heeft gemaakt. Maar we houden hem ook scherp."

Dat was vooral te zien aan het begin van seizoen, dat later moest beginnen vanwege de pandemie. De Nieuw-Zeelander behaalde bij de eerste drie wedstrijden elke keer de overwinning. Door zijn grote voorsprong leek Dixon gas terug te nemen, want de prestaties waren niet meer zo overtuigend als in het begin. De in Australië geboren coureur vergeleek het met een eekhoorn die genoeg voedsel bij elkaar had geraapt en daarmee de winter goed kon doorkomen. "Ik ben blij dat ik genoeg noten had verzameld", grapte Dixon. 

Het grootste verschil tussen de nummer twee Josef Newgarden was 117 punten. Op de eindstreep was het gat nog maar 16 punten. "Het was bizar", zegt de zesvoudig kampioen. "We deden niet heel veel anders. We kwamen in de malaise. Ik maakte een fout in Mid-Ohio en gooide twintig punten weg. Team Penske en Josef maakte het nog spannend. Voor de vijftiende keer werd het kampioenschap in de laatste race beslist. En dat zonder dubbele punten."

Hoewel Dixon het hele seizoen bovenaan stond, was dat volgens hem niet altijd even makkelijk "Het was zeker weten een stressvol jaar. Het is mijn eerste seizoen dat ik leidde vanaf begin tot eind. Het gaf me geen voldoening, maar door de 117 punten voorsprong leek alles makkelijker te gaan. Het was echt heel erg stressvol. Ik heb er soms minder slaap door gehad", benadrukte de levende IndyCar-legende. 

De laatste twintig jaar is het niet veel voorgekomen dat een coureur de hele tijd de leiding behield in het klassement. In 2001 was Sam Hornish Jr. die dat voor mekaar kreeg en vijf jaar later deed Sébastien Bourdais precies hetzelfde. "Eerlijk gezegd, is het gaaf om er tussen te staan. Je wil niet degene zijn in de statistieken die de hele tijd bovenaan stond, behalve na de laatste wedstrijd. Het is hetzelfde als een race. Het telt alleen als je de wedstrijd leidt tot na de laatste ronde."

De 40-jarige Dixon heeft ook de andere kant gezien in de strijd om de titel en nam die ervaring mee naar 'St Pete'. In 2015 was hij namelijk de jager in plaats van de prooi. En met succes. "We kwamen terug in het gevecht met Juan Pablo Montoya. Het voelde geweldig om hem op te jagen en dat het lukt [om de titel te pakken] . Dit zijn gedachten die je meeneemt naar de laatste paar races. Het zou gek zijn geweest als we het hadden weggegeven na de dominantie aan het begin."

Dixon vertelt verder erover : "Het voelt vreemd, maar het is wel een prettige situatie. Het is goed om de laatste race in te gaan met een grote voorsprong. Hopelijk hoef ik er de volgende keer geen zorgen meer om te maken en dan kan ik gewoon plezier hebben in de wedstrijd. Dat is helaas nog niet gebeurd."

De Nieuw-Zeelander was naar eigen zeggen in bloedvorm rondom de Indy 500, maar was teleurgesteld na Mid-Ohio en de race op de road course van Indianapolis. Maar er was nog geen reden paniek voor de laatste wedstrjjd. De elfde positie was genoeg voor zijn zesde titel. "Het was allesbehalve zeker. Pas toen ik de laatste bocht uitkwam en de finishvlag zag, kon ik rustig aandoen. Dat was het enige moment dat ik mij opgelucht voelde." 

Volgend jaar gaat de Chip Ganassi-coureur voor zijn zevende titel en het record van Foyt. "Zeker. Zeven klinkt beter dan zes en zes klinkt beter dan vijf. Maar deze kampioenschappen zijn moeilijk. Er zullen 24 andere rijders zijn die de titel willen pakken. Maar het is binnen handbereik. Het is maar eentje meer, maar het zal moeilijk worden." De 40-jarige rijder wil nog niet te ver vooruit kijken. "We gaan dit eerst laten bezinken, dan onze rust pakken. Daarna komen we terug. Het zal geen gemakkelijke taak worden."

Gevraagd naar zijn leeftijd gaf de Nieuw-Zeelander als antwoord: "Het vuur is er nog. Ik houd ervan om te racen. Elke dag weer. Ik heb veel geluk gehad om dit te mogen doen met de geweldigste mensen. Ik wil dit nog niet beëindigen. We gaan zien hoe lang we nog kunnen doorgaan.''

Voordat Dixon kan relaxen moet hij en de andere IndyCar-coureurs nog  aan de bak. Vandaag staat er een testsessie gepland ter voorbereiding op 2021.