4
De Formule 1-wereld staat vandaag stil bij het overlijden van Gilles Villeneuve. De Canadees was één van de populairste coureurs van zijn tijd, en vandaag de dag is hij nog steeds een icoon. Hij was een volbloedracer, en was volgens sommigen zelfs de beste coureur ooit.
Op deze dag in 1982 kwam Villeneuve om het leven bij een verschrikkelijke crash in de kwalificatie op het circuit van Zolder voor de Belgische Grand Prix. Het incident staat bij veel fans nog op het netvlies, terwijl hij toch vooral moet worden herinnerd als één van de meest spectaculaire coureurs die de Formule 1 ooit gekend heeft.
Joseph Gilles Henri Villeneuve werd op 18 januari 1950 geboren in het Canadese Saint-Jean-sur-Richelieu. Hij kwam niet uit een racefamilie, maar hij werd op jonge leeftijd gegrepen door het racevirus.
Hoe het begon
Villeneuve zette zijn eerste stapjes als coureur op de dragstrip bij hem in de buurt, maar hij wilde meer. Hij haalde zijn racelicentie op de raceschool van Jim Russell op het circuit van Mont Tremblant, en al snel begon hij naam te maken op de circuits.
Villeneuve had echter één probleem: hij had amper geld. Tijdens de raceseizoenen trok hij in een motorhome door het land samen met zijn vrouw en twee kinderen. Daarnaast waagde hij zich in de begindagen van zijn carrière aan een heel andere tak van sport: sneeuwscooterracen. Hij was zeker niet onsuccesvol, en won in 1974 zelfs de World Championship Snowmobile Derby.
Villeneuve stond bekend als een coureur die alles gaf, elke keer als hij in een voertuig stapte. Met zijn spectaculaire rijstijl maakte hij het verschil, en veroverde hij het hart van Enzo Ferrari.
Nuvolari
Toch debuteerde hij niet bij het Italiaanse team in de Formule 1. Tijdens een Formula Atlantic-race in 1976 maakte hij veel indruk op James Hunt, die ook aan de start stond. Hunts team McLaren gaf Villeneuve een testkans, waarna hij in 1977 in de Britse Grand Prix zijn debuut maakte. Hij kreeg een verouderde auto tot zijn beschikking, en direct zag men zijn natuurtalent.
Hij kwam uiteindelijk als elfde over de streep, maar McLaren besloot hem geen racecontract te geven. Aan interesse was er geen gebrek, zelfs het grote Ferrari zag wel wat in hem.
De grote baas Enzo Ferrari was onder de indruk, en zag in Villeneuve trekjes van het mythische raceicoon Tazio Nuvolari. Hij kreeg een kans van Ferrari, en reed de laatste twee races van 1977 voor de Scuderia.
Voor 1978 kreeg het hele seizoen de kans, maar het duurde zeer lang voordat hij überhaupt aan de finish kwam. Aan het einde van het jaar wist hij alsnog zijn eerste race te winnen: zijn thuisrace. Hij liet de Canadezen in Montreal juichen, en is tot de dag van vandaag de enige Canadees die zijn thuisrace wist te winnen. Het circuit in Montreal draagt inmiddels zijn naam.
Nooit, nooit opgeven
In de jaren daarna maakte Villeneuve naam in zijn Ferrari. In Italië groeide hij uit tot een halfgod, en wereldwijd liet hij de harten van de racefans harder kloppen met zijn gedurfde, spectaculaire rijstijl. Hij maakte ook indruk op zijn collega’s, en Alan Jones liet zich eens ontvallen dat Villeneuve simpelweg niet opgaf.
Dat merkte Renault-coureur René Arnoux ook, toen hij in 1979 in Dijon een waanzinnig duel uitvocht met Villeneuve. Het wordt nog altijd gezien als één van de meest legendarische duels uit de geschiedenis van de Formule 1.
Het nooit willen opgeven viel op, en zelfs als zijn auto zwaar beschadigd was, reed Villeneuve door. Zo kampte hij in 1979 op Zandvoort met een lekke band, maar weigerde hij uit te stappen. Op drie wielen reed hij terug naar de pits, en een paar jaar later deed de inmiddels extreem populaire Villeneuve hetzelfde in zijn thuisland.
In 1981 had Villeneuve in Canada zijn auto beschadigd, en zijn voorvleugel was zo ongeveer de cockpit ingeschoven. Verblind door het onderdeel, zette Villeneuve stug door en reed hij een hele ronde zonder een hand voor ogen te zien. Hij werd uiteindelijk derde.
Pironi
In 1982 vormde hij bij Ferrari een duo met een andere stripfiguurachtige coureur: Didier Pironi. Het seizoen 1982 was er eentje met veel verhalen, maar het verhaal van Villeneuve en Pironi stal de show. Het had echter een dramatisch einde.
De ruzie
Het seizoen begon vol tegenslagen, maar door de ‘oorlog’ tussen de FISA en de FOCA stonden er in de Grand Prix van San Marino slechts een handjevol teams op de grid. Het zorgde ervoor dat de Ferrari’s van Villeneuve en Pironi alleen wat tegenstand kregen van de Renault.
Al snel draaide de race uit op een tweestrijd tussen Villeneuve en Pironi. De Canadees reed aan de leiding, en Ferrari gaf beide coureurs het teken om gas terug te nemen. Op die manier konden ze brandstof besparen en kwam het 1-2tje niet in gevaar.
Villeneuve dacht ook dat dit betekende dat ze elkaar niet meer mochten aanvallen, en hij keek dan ook verbaasd op toen hij werd ingehaald door Pironi. Hij pakte de leiding weer terug, en dacht dat Pironi dit alleen deed om de passionele Italianen op de tribunes te vermaken.
Pironi had er heel andere gedachten over, en haalde hem in de laatste ronde weer in. Villeneuve was des duivels en stond met een gezicht op onweer op het podium. Hij was zo boos, dat hij zweerde nooit meer met Pironi te praten.
Hoe het misging
Villeneuve kwam zijn voorspelling na, maar dat gebeurde op dramatische wijze. Op 8 mei was het F1-circus bezig met de kwalificatie op Zolder, en Villeneuve zette volgens de overlevering alles op alles om Pironi te verslaan.
Bij zijn laatste poging ging het gruwelijk mis. Villeneuve reed met zijn kenmerkende rijstijl over de baan, toen hij Jochen Mass voor zich zag verschijnen. Mass was bezig met een outlap, en week uit naar de linkerkant van de baan om Villeneuve erlangs te laten.
De Canadees wilde echter binnendoor gaan, en dat resulteerde in een enorme klap. De Ferrari werd gelanceerd, klapte op de baan en Villeneuve werd uit zijn cockpit gelanceerd. Hij belandde zwaargewond in de hekken, en werd zo snel mogelijk naar het ziekenhuis in Leuven gebracht. Daar overleed hij diezelfde avond op 32 jarige leeftijd.
Een icoon voor altijd
Met Villeneuve verloor de Formule 1 één van haar spectaculairste coureurs. Hij was een icoon, een echte racer. Tot de dag van vandaag zien veel Ferrari-fans hem nog altijd als één van hun beste coureurs.
Ook tot diep in Europa werd hij geadoreerd. Toen de Belgische zender Sporza een paar jaar terug zijn nalatenschap onderzocht, kwamen ze uit bij de Scuderia Ferrari Club Genk, daar legde een lid uit hoe goed hij was: “Het was een lust voor het oog om Villeneuve te zien rijden. Hij reed op de limiet en soms erover. Een beetje zoals Max Verstappen, al vind ik die veel wilder.”
Grand Prix van Miami
I. Hadjar
3 leden hebben dit team als favoriet
Reacties (4)
Login om te reagerenThe Wolf
Posts: 785
Volgde nog geen F1 dus helaas heb ik hem nooit live zien rijden. Wel vele beelden opgezocht en het was een getalenteerde en spektaculaire rijder. Iemand van wie ik zeker fan zou zijn geweest. Toen ik eind jaren 80 F1 begon te kijken was ik gelijk Ferrari fan, mijn favoriet was Mansell...
F1 bekijker
Posts: 308
Ik ook niet denk pas in midden 80 dat ik keek.
Stoffelman
Posts: 6.337
"Hij belandde zwaargewond in de hekken, en werd zo snel mogelijk naar het ziekenhuis in Leuven gebracht. Daar overleed hij diezelfde avond op 32 jarige leeftijd."
------
Volgens Sid Watkins was hij reeds overleden op het circuit.
Er zijn maar een paar mensen die daarvan op de hoogte waren.
Pietje Bell
Posts: 34.670
Mooi geschreven Bob!